A casa dos Lucarios

A CASA DOS LUCARIOS

-Este libro conta unha historia de un home e unha muller que vivían de sitio en sitio. Pero un día cando apareceu morta a súa terceira filla decidiron acomodarse nunha aldea chamada Ferreira. O primeiro non tiñan cartos pero cada vez foron modificando a pequena casa que tiñan. Primeiro tiraron as cortes que tiñan e montaron unha taberna onde Chicho tocaba a súa gaita pola noite. Despois segundo ían tendo fillos dabenlle unha altura a casa.
Un día a Rosiña de conta que a súa filla era perfecta e moi guapa estrañaballe que tivera ningún defecto, ata que un día un rapaz da aldea apareceu afogado e ella foi alí e reviveuno entón deronse de conta que a súa perfección se debía a que era unha santa.
Máis a diante Rosa dixolle a Chicho que quería facer un salón e un comedor pero o Chico dixolle para que quería máis reformas na casa que xa gastaran da bondo pero o final despois de moito discutir fixérono.

-Amín gustame moito este libro pola historia que conta porque conta como despois de dores e pobreza sae deste inferno e vai mellorando a súa mala vida.
José Daniel Santamaría
3ºC
Eu a este libro doulle un 9

Do outro lado do espello por Sierra i Fabra. Trata dunha rapaza que aínda non descubriu o que e o amor. Entón fai unha proposta coa súa mellor amiga.

Ao longo do libro coñece un mozo e faise amiga del… Este ensínalle cousas novas sobre a vida e axúdalle a descubrilas. Ábrelle as portas cara o mundo do teatro e ensínalle que si que vale para dedicarse a iso.

É un libro que me gustou moito porque explica moi ben e da moitos detalles e, tamén engancha bastante por non dicir moito, ao tratar dunha adolescente penso que e mais doado entender o libro porque te identificas bastante coas cousas que suceden ao longo deste.

Recomendo lelo… a min persoalmente gustoume moito, e de feito como nota púxenlle un 10, aínda que algúns capítulos son algo liosos acábalo por entender igual.

Alba

3ºC

Comunicación

MORGÚN

Suso de TORO, MORGÚN, Col. Fóra de Xogo Ed. Xerais. ISBN 84-9782-053-2004, Vigo pp. 158

¿A quen non lle gustaría viaxar atrás no tempo e sumerxirse na fascinante historia dos castros?

Un libro incrible, moi interesante sobre a vida nos castros.

Este libro gustoume moito porque trata dunha historia sobre pelexas, profecías, maldicións e maxia, moita maxia naquela época que ¿quen sabe se será ficticia ou real?

Esta historia que tedes ante vos, é unha lectura moi fácil de comprender. Eu, recoméndolla a calquera persoa que teña interese na historia dos castros, ou simplemente que este aburrido/a na súa casa, sentado no sofá vendo a televisión por facer algo… Eu diríalle que colla este libro, pois é moi atraente: a intriga, o misterio e a emoción están presentes en todo momento.

Lembro que collín este libro un vinteún de outubro deste ano na biblioteca do meu instituto, (Porto do Son), na segunda hora de recreo. Ó cabo duns poucos días, eu diría que en menos dunha semana, xa lera este magnifico libro do moito que me gustaba , por iso recoméndoo, porque para min foi unha experiencia inolvidable.

Xa lera anteriormente, en concreto este verán, un libro de Suso de Toro, o cal tamén debo dicir que me encantou. Gústame a forma na que redacta as súas historias e como en cada capítulo déixache esa intriga que fai que queiras ler e ler, e como consecuencia, polo menos no meu caso,o libro dure un suspiro.

O libro “Morgún” trata dun rapaz do castro de baroña, que un día encontra un meniño na beira da praia onde o seu irmán xemeo e o pai estaban de caza. Deciden levar o meniño consigo. Logo dunhas horas chegan ás portas do castro onde son recibidos pola súa nai bruxa. Cando esta ve o neno, dáse conta de que leva unha poderosa maxia, a dos deuses, enriba e que unha grandiosa fazaña o espera …

Puntuación: eu daríalle un 9′5, gustoume moito, pero de todos os libros que teño lido non foi o que máis.

Esta é unha ilustración que fixo para Morgún o debuxante compostelano Juan Carlos Abraldes

A banda sen futuro

ALEIXANDRE, Marilar; A banda sen futuro, Xerais, Vigo 1999, ISBN 978-84-8302-471-3

A banda sen futuro, é un dos libros que máis me gustou do que lin ata agora. Eu a este libro doulle a máxima nota que se lle pode dar, que é un 10, porque non hai máis. Este libro a min pareceume que está moi ben redactado, que transmite con claridade o que quere a escritora. A min doume a sensación de que ten unha lectura bastante fácil e se pode ler moi rápido. O único que vos podo contar (porque se non, non teriades interese en lelo), é que trata dunha rapaza de dezaseis anos, que conta a súa vida. Unha vida con moitos problemas…

Ana 3ºA

Da terra asoballada

 Cabanillas, Ramón,  ”Da terra asoballada”, (Voz de Galicia), Xerais, 2001,84-8288-77-6,117pp.

Este libro de Ramón Cabanillas relata, en diversos poemas, o amor e orgullo que sinte pola súa terra. Ademais de contarnos algúns costumes e traballos da cultura galega, tamén escribe sobre algúns autores famosos galegos(PONDAL audio) que significaron algo para el e narra loitas que tiveron que soportar os galegos por aqueles tempos.

Ramón Cabanillas na wikipedia

Sobre Cabanillas (Francisco Fernández Rei)

Onde o Sol non adormece

CORTIZAS, Antón, Onde o Sol non adormece, Vigo 2003, ISBN 84-9782-054-1, 254 pp.

A nota que lle dou e dun 8.5.

Estaba buscando un libro que co título xa chámase a miña atención e entón atopeii este e a verdade é que non me disgustou.

Só vou contar unha pequena parte do libro, para que saibades un pouco de que vai porque si o conto todo xa non teriades interese en lelo e só vou dicir o nome do protagonista.

Un rapaz chamado Pedro e a súa amiga levan moitos anos sendo amigos, pero un día a rapaza marcha a cidade para operarse da cegueira que tiña e mentres Pedro pasa o tempo escribindo todo nun diario para que cando ela poida ver, que o lea por si mesma e vaille medrando unha sensación nova por esa rapaza.

A el tamen lle ocorren cousas moi raras por exemplo cando foi ver a universidade a que ia ir atopouse con alguén que lle contou unha historia referente á caixa de cedro que contiña o espello de cristal.
Ata ahí conto. Se queredes saber máis,  ides ter que buscar este libro e terminalo de ler.

Logo xa me contaredes si vos gustou.

Adriana 3a
para unha lectura moi atenta

A banda sen futuro

ALEIXANDRE, Marilar, A banda sen futuro, Xerais, Vigo, 1999, ISBN: 978-84-8302-471-3, 156 PP.

A banda sen futuro é un libro con poucas páxinas. De fácil lectura. Este libro conta a historia dunha rapaza a través dun diario. Penso que todas as persoas o deberían ler, porque non chega con ler o resumo. O importante é saber todo o que pasa no libro, porque hai moitas máis cousas que saber. Eu lin este libro en menos de 4 horas.  Ten algo de todo: intriga, amor, desamor… Non me gustou moito o principio, pero tampouco é que me desgustara de todo porque este é un deses libros que anque queiras parar de ler, tes que seguir pola curiosidade de saber como remata e tamén pola curiosidade de saber cousas como por exemplo se os doutores lle van a permitir que deixe o pelo largo, etc. Hai partes do libro que son aburridas pero en xeral, ben. A nota que lle dou a este libro é un 9.

Trata dunha rapaza chamada Carlota  que se trasladou a outra cidade por motivos de traballo dos seus pais. Isto do traslado a ela resultoulle difícil xa que ela tiña o pelo moi curto a causa da quimioterapia. Carlota levaba un gorro sempre posto. A ela non lle era fácil coller amigos no seu novo instituto, e aínda por riba  a súa mellor amiga estaba saíndo con Miguel, o rapaz que a ela lle gustaba. Cando ela colleu outro mozo, e xa era máis feliz, súa avoa enfermou de cancro, o parecer incurable. Isto fixo que ela se desgustase de novo.

TAMARA

na Wikipedia

máis opinións

E agora que?

VASSART, María: E agora que?, Periscopio.

Deseño da colección:DMB&B

Ilustracións interiores: Teo Puebla

Fotografía de cuberta: FOTOTECA STONE

2ª edición

Barcelona

ISBN-84-8116-311-2

Cando estaba buscando un libro na biblioteca, non encontrara ningún que me chamara a suficiente atención ata que dei con este.

A razón pola que collín ese libro foi porque dicía que era unha historia real, cousa que a min me chama atención (polo menos a min). Acostuman ser máis interesantes: cando unha historia real pasa a un libro é que tivo que suceder algo bastante gordo, digo eu.

Non vou contar de que vai a historia: xa non tería sentido lelo libro. Se vos interesa collédelo; é o que fixen eu.

Ben, a min o libro gustoume. A vida da protagonista cambia moito. Ademais, ao primeiro do libro non sabes moi ben o que lle pasou para estar naquel sitio onde estaba. Eu, mentres o lía, sentía moita curiosidade por saber o que lle pasou a esa rapaza.

E agora, se queredes saber o que lle pasou a rapaza, teredes que facer o que eu fixen. Unha cousa, non leades o reverso porque non pon de que vai o libro…

A miña nota é: 8.5

Alejandra 3a

Rebeldes

O libro que lin foi “Rebeldes” de Susan E. Hinton. Trata dun rapaz que pertence a unha banda e un día escapa da súa casa cun amigo; os da banda rival atácanos. O amigo ó ver que ían matar ó rapaz cravoulle unha faca a un dos da outra banda e matouno. Asi é como tiveron que escapar e refuxiarse nunha igrexa das aforas que estaba abandoada. Un día ó volveren de comprar comida viron que a igrexa estaba ardendo e dentro había uns rapaces. Sin dubidalo entraron e salváronos. Logo disto leváronos ó hospital e o amigo morreu porque lle caeran unhas tellas enriba e partira a columna. Despois Dally suicidouse e Ponyboy (o rapaz) pilla un baixón e saca malas notas. O seu profesor mándalle facer unha redacción e empeza a contar a historia.

A nota que lle dou e un 7,5 porque ó primeiro a historia non me chegou a interesar moito, que se lle vai facer… Pero, ATENCIÓN: ten un final impresionante.

Deste libro fixo unha adaptación Fancis Ford Coppola “The Outsiders”

Tamén podedes ver esta web.

Juan José, 3c